ਵਕਤ ਕਾਟੇ ਸੇ ਨਾ ਕਟਤਾ ਥਾ ਮਗਰ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਰਹੇ

*****ਵਕਤ ਕਾਟੇ ਸੇ ਨਾ ਕਟਤਾ ਥਾ ਮਗਰ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਰਹੇ
ਸੀਖ ਲੀ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਖ਼ੁਦ ਕੋ ਸੁਨਾਨੀ ਹਮ ਨੇ।
ਦੂਰ ਤਲਕ ਜਿਨਸੇ ਸਰੋਕਾਰ ਨਹੀਂ ਥਾ ਅਪਨਾ ਕਰ ਲੀਏ ਵੋਹ ਭੀ ਸਬਕ ਯਾਦ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਹਮ ਨੇ।
**
**ਅਬ ਨਾ ਪੀਨਾ ਸ਼ਰਾਬ ---ਕਿਆ ਸਮਝੇ, ਹੋਗੀ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਕਿਆ ਸਮਝੇ----।
*ਨੋਚ ਡਾਲੇ ਪਰ ਸਭੀ ਬੇਜਾਨ ਚਿੜੀਆ ਹੋ ਗਈ ,ਸਿਰ ਅਭੀ ਕਾਟਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਔਰ ਤੋ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ।
*ਜਿਨਕੋ ਆਖੋਂ ਸੇ ਲਗਾਇਆ ਜਿਨ ਕੇ ਰੋ ਰੋ ਕਰ ਪੜ•ਾ
ਹਾਏ ! ਵੋਹ ਖ਼ਤ ਭੀ ਨਜ਼ਰ ਆਨੇ ਲਗੇ ਬੇਕਾਰ ਸੇ।
*ਤੁਝ ਸੇ ਬਿਛੜ ਗਿਆ ਤੋ ਮਾਲੂਮ ਯੇ ਹੂਆ ਇਕ ਸ਼ਾਖ ਥਾ ਸਜ਼ਰ(ਰੁੱਖ) ਸੇ ਜੁਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੂੰ ਮੈਂ।
*ਉਮਰ ਭਰ ਕਰਤਾ ਰਹਾ ਹਰ ਸਖ਼ਸ਼ ਪਰ ਮੈਂ ਤਬਸਰੇ
ਅਪਨ ਗਿਰੇਬਾਂ ਮੇ ਝਾਕ ਕਰ ਕਭੀ ਦੇਖਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।
*ਰੋਨੇ ਵਾਲੋਂ ਸੇ ਕਹੋ ਉਨਕਾ ਭੀ ਰੋਨਾ ਰੋ ਲੇਂ ਜਿਨਕੇ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਏ ਹਾਲਾਤ ਨੇ ਰੋਨੇ ਨਾ ਦੀਆ।
*ਤੁਝ ਕੋ ਖ਼ੁਦਾ ਸੇ ਮਾਂਗਕਰ ਜੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਤੋ ਹੋ ਗਿਆ ਯੇ ਔਰ ਬਾਤ ਹੈ ਖ਼ੁਦਾ ਹੈ ਭੀ ਯਾ ਨਹੀਂ।
*ਆਪ ਕਹਿਤੇ ਥੇ ਕਿ ਰੋਨੇ ਸੇ ਨਾ ਬਦਲੇਂਗੇ ਨਸੀਬ ਉਮਰ ਭਰ ਆਪ ਕੀ ਇਸ ਬਾਤ ਨੇ ਰੋਨੇ ਨਾ ਦੀਆ
*ਕਿਸੀ ਕੇ ਏਕ ਆਂਸੂ ਪਰ ਹਜਾਰੋਂ ਦਿਲ ਤੜਪਤੇ ਹੈਂ
ਕਿਸੀ ਕਾ ਉਮਰ ਭਰ ਰੋਨਾ ਯੂੰ ਹੀ ਬੇਕਾਰ ਜਾਤਾ ਹੈ।
*ਫੂਲ ਰਖੀਏ ਨਾ ਰਖੀਏ ਰਾਹੋਂ ਮੇ ਲਬ ਪੇ ਸਭ ਕੇ ਲੀਏ ਦੁਆ ਰਖੀਏ।
ਕੁਛ ਤੋ ਅਪਨੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਰੱਖਜਾ, ਇਨ ਕਿਤਾਬੋਂ ਮੇ ਤਿਤਲੀਆਂ ਰੱਖਜਾ।
ਇਨ ਦਰੱਖਤੋਂ ਕੇ ਫੂਲ ਨਹੀਂ ਗਿਰਤੇ ਇਨਕੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਂਧੀਆਂ ਰੱਖਜਾ।
ਲੋਗ ਥਕ ਹਾਰ ਕਰ ਨਾ ਲੌਟ ਜਾਏਂ ਰਾਸਤੋਂ ਮੇ ਕਹਾਨੀਆਂ ਰੱਖਜਾ।
ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ ਗਰ ਜੁਦਾ ਮੁਝਸੇ ਮੇਰੀ ਆਂਖੋਂ ਪੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਰੱਖਜਾ।
*ਵੋਹ ਨਾਮ ਜਿਸਕੇ ਲੀਏਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗਵਾਈ ਗਈ ਨਾ ਜਾਨੇ ਕਿਆ ਥਾ
ਮਗਰ ਕੁਛ ਭਲਾ ਭਲਾ ਸਾ ਥਾ।
*ਡੂਬਤੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਤਾਰੇ ,ਭੀਗਤੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ਰਾਤ
ਦਿਲ ਮੇ ਆਜ ਫਿਰ ਵਹੀ ਬੇਚੈਨੀਉਂ ਕਾ ਜੋਸ਼ ਹੈ।
*ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਥਾ ਖ਼ੁਦਾਉਂ ਕੀ ਭੀੜ ਮੇ ਅਸਲੀ ਖ਼ੁਦਾ ਇਨਸਾਨ ਪੇ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ
ਹੀ ਪੜ•ੀ ਨਹੀਂ।
*ਉਸੀ ਕੋ ਆਂਖ ਭੀ ਢੂੰਢੇ , ਉਸੀ ਸੇ ਦੂਰ ਭੀ ਰਹੇ,ਉਸੀ ਸੇ ਦਿਲ ਭੀ ਪਰੇਸ਼ਾਂ ਹੈ
ਉਸੀ ਸੇ ਪਿਆਰ ਭੀ ਹੈ ਬਹੁਤ।
**ਮੁਝ ਕੋ ਭੂਲ ਜਾਨਾ ਲੇਕਿਨ ਦਿਲ ਕੇ ਮੇਰੀ ਯਾਦੋਂ ਸੇ ਸਜਾਏ ਰਖਨਾ।
*ਯੇ ਨਹੀਂ ਕਿ ਗ਼ਮ ਨਹੀਂ, ਹਾਂ ਮਗਰ ਆਂਖ ਪੁਰਨਮ ਨਹੀਂ
ਤੁਮ ਭੀ ਤੋ ਤੁਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਆਜ ਹਮ ਭੀ ਤੋ ਆਜ ਹਮ ਨਹੀਂ।
•


Converted

ਵਕਤ ਕਾਟੇ ਸੇ ਨਾ ਕਟਤਾ ਥਾ ਮਗਰ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਰਹੇ

*****ਵਕਤ ਕਾਟੇ ਸੇ ਨਾ ਕਟਤਾ ਥਾ ਮਗਰ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਰਹੇ
ਸੀਖ ਲੀ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਖ਼ੁਦ ਕੋ ਸੁਨਾਨੀ ਹਮ ਨੇ।
ਦੂਰ ਤਲਕ ਜਿਨਸੇ ਸਰੋਕਾਰ ਨਹੀਂ ਥਾ ਅਪਨਾ ਕਰ ਲੀਏ ਵੋਹ ਭੀ ਸਬਕ ਯਾਦ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਹਮ ਨੇ।
**
**ਅਬ ਨਾ ਪੀਨਾ ਸ਼ਰਾਬ ---ਕਿਆ ਸਮਝੇ, ਹੋਗੀ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਕਿਆ ਸਮਝੇ----।
*ਨੋਚ ਡਾਲੇ ਪਰ ਸਭੀ ਬੇਜਾਨ ਚਿੜੀਆ ਹੋ ਗਈ ,ਸਿਰ ਅਭੀ ਕਾਟਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਔਰ ਤੋ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ।
*ਜਿਨਕੋ ਆਖੋਂ ਸੇ ਲਗਾਇਆ ਜਿਨ ਕੇ ਰੋ ਰੋ ਕਰ ਪੜ•ਾ
ਹਾਏ ! ਵੋਹ ਖ਼ਤ ਭੀ ਨਜ਼ਰ ਆਨੇ ਲਗੇ ਬੇਕਾਰ ਸੇ।
*ਤੁਝ ਸੇ ਬਿਛੜ ਗਿਆ ਤੋ ਮਾਲੂਮ ਯੇ ਹੂਆ ਇਕ ਸ਼ਾਖ ਥਾ ਸਜ਼ਰ(ਰੁੱਖ) ਸੇ ਜੁਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੂੰ ਮੈਂ।
*ਉਮਰ ਭਰ ਕਰਤਾ ਰਹਾ ਹਰ ਸਖ਼ਸ਼ ਪਰ ਮੈਂ ਤਬਸਰੇ
ਅਪਨ ਗਿਰੇਬਾਂ ਮੇ ਝਾਕ ਕਰ ਕਭੀ ਦੇਖਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।
*ਰੋਨੇ ਵਾਲੋਂ ਸੇ ਕਹੋ ਉਨਕਾ ਭੀ ਰੋਨਾ ਰੋ ਲੇਂ ਜਿਨਕੇ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਏ ਹਾਲਾਤ ਨੇ ਰੋਨੇ ਨਾ ਦੀਆ।
*ਤੁਝ ਕੋ ਖ਼ੁਦਾ ਸੇ ਮਾਂਗਕਰ ਜੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਤੋ ਹੋ ਗਿਆ ਯੇ ਔਰ ਬਾਤ ਹੈ ਖ਼ੁਦਾ ਹੈ ਭੀ ਯਾ ਨਹੀਂ।
*ਆਪ ਕਹਿਤੇ ਥੇ ਕਿ ਰੋਨੇ ਸੇ ਨਾ ਬਦਲੇਂਗੇ ਨਸੀਬ ਉਮਰ ਭਰ ਆਪ ਕੀ ਇਸ ਬਾਤ ਨੇ ਰੋਨੇ ਨਾ ਦੀਆ
*ਕਿਸੀ ਕੇ ਏਕ ਆਂਸੂ ਪਰ ਹਜਾਰੋਂ ਦਿਲ ਤੜਪਤੇ ਹੈਂ
ਕਿਸੀ ਕਾ ਉਮਰ ਭਰ ਰੋਨਾ ਯੂੰ ਹੀ ਬੇਕਾਰ ਜਾਤਾ ਹੈ।
*ਫੂਲ ਰਖੀਏ ਨਾ ਰਖੀਏ ਰਾਹੋਂ ਮੇ ਲਬ ਪੇ ਸਭ ਕੇ ਲੀਏ ਦੁਆ ਰਖੀਏ।
ਕੁਛ ਤੋ ਅਪਨੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਰੱਖਜਾ, ਇਨ ਕਿਤਾਬੋਂ ਮੇ ਤਿਤਲੀਆਂ ਰੱਖਜਾ।
ਇਨ ਦਰੱਖਤੋਂ ਕੇ ਫੂਲ ਨਹੀਂ ਗਿਰਤੇ ਇਨਕੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਂਧੀਆਂ ਰੱਖਜਾ।
ਲੋਗ ਥਕ ਹਾਰ ਕਰ ਨਾ ਲੌਟ ਜਾਏਂ ਰਾਸਤੋਂ ਮੇ ਕਹਾਨੀਆਂ ਰੱਖਜਾ।
ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ ਗਰ ਜੁਦਾ ਮੁਝਸੇ ਮੇਰੀ ਆਂਖੋਂ ਪੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਰੱਖਜਾ।
*ਵੋਹ ਨਾਮ ਜਿਸਕੇ ਲੀਏਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗਵਾਈ ਗਈ ਨਾ ਜਾਨੇ ਕਿਆ ਥਾ
ਮਗਰ ਕੁਛ ਭਲਾ ਭਲਾ ਸਾ ਥਾ।
*ਡੂਬਤੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਤਾਰੇ ,ਭੀਗਤੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ਰਾਤ
ਦਿਲ ਮੇ ਆਜ ਫਿਰ ਵਹੀ ਬੇਚੈਨੀਉਂ ਕਾ ਜੋਸ਼ ਹੈ।
*ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਥਾ ਖ਼ੁਦਾਉਂ ਕੀ ਭੀੜ ਮੇ ਅਸਲੀ ਖ਼ੁਦਾ ਇਨਸਾਨ ਪੇ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ
ਹੀ ਪੜ•ੀ ਨਹੀਂ।
*ਉਸੀ ਕੋ ਆਂਖ ਭੀ ਢੂੰਢੇ , ਉਸੀ ਸੇ ਦੂਰ ਭੀ ਰਹੇ,ਉਸੀ ਸੇ ਦਿਲ ਭੀ ਪਰੇਸ਼ਾਂ ਹੈ
ਉਸੀ ਸੇ ਪਿਆਰ ਭੀ ਹੈ ਬਹੁਤ।
**ਮੁਝ ਕੋ ਭੂਲ ਜਾਨਾ ਲੇਕਿਨ ਦਿਲ ਕੇ ਮੇਰੀ ਯਾਦੋਂ ਸੇ ਸਜਾਏ ਰਖਨਾ।
*ਯੇ ਨਹੀਂ ਕਿ ਗ਼ਮ ਨਹੀਂ, ਹਾਂ ਮਗਰ ਆਂਖ ਪੁਰਨਮ ਨਹੀਂ
ਤੁਮ ਭੀ ਤੋ ਤੁਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਆਜ ਹਮ ਭੀ ਤੋ ਆਜ ਹਮ ਨਹੀਂ।
•

ਵਿਆਕਰਨ ਖੋ ਗਿਆ-----

ਵਿਆਕਰਨ ਖੋ ਗਿਆ-----
ਤਨ ਬਚਾਨੇ ਚਲੇ ਥੇ ਕਿ ਮਨ ਖੋ ਗਿਆ । ਏਕ ਮਾਟੀ ਕੇ ਪੀਛੇ ਰਤਨ ਖੋ ਗਿਆ।
ਦੋਸਤੀ ਕਾ ਸਭੀ ਖਾ ਚੁਕੇ ਜਬ ਵਿਆਜ ਤਬ ਪਤਾ ਯੇ ਚਲਾ ਮੂਲਧਨ ਖੋ ਗਿਆ।
ਹਮ ਨੇ ਪੜ• ਕਰ ਜਿਸੇ ਪਿਆਰ ਸੀਖਾ ਕਭੀ ਏਕ ਗਲਤੀ ਸੇ ਵੋਹ ਵਿਆਕਰਨ ਖੋ ਗਿਆ।
** ਨਾ ਬਿਜਲੀ ਹੈ , ਨਾ ਬਾਬੂ ਹੈ, ਨਾ ਅਫਸਰ ਹੈ ਨਾ ਚਪਰਾਸੀ
ਜੋ ਬੈਠੇ ਹੈਂ ਦਫਤਰ ਮੇ ਸਭ ਐਤਵਾਰ ਬੈਠੇ ਹੈਂ।
*ਯੇ ਵਹਿਮ ਥਾ ਮੁਝੇ ਕਿ ਵੋਹ ਭੂਲ ਚੁਕਾ ਹੋਗਾ
ਮਗਰ ਮਿਲਾ ਤੋ ਵੋਹ ਮੇਰੀ ਹੀ ਤਰਹ ਵਿਆਕਲ ਥਾ।
**ਵੋਹ ਜਬਰ ਭੀ ਦੇਖਾ ਹੈ ਤਾਰੀਖ ਕੀ ਨਜ਼ਰੋਂ ਨੇ ,ਲਮਹੋਂ ਨੇ ਖ਼ਤਾ ਕੀ ਥੀ ਸਦੀਉਂ ਨੇ ਸਜਾ ਪਾਈ।
*ਇਨਹੀ ਪਥਰੋਂ ਪੇ ਚਲ ਕਰ ਆ ਸਕੋ ਤੋ ਆ ਜਾਓ ਮੇਰੇ ਘਰ ਕੇ ਰਾਸਤੇ ਮੇ ਕੋਈ ਕਹਿਕਸ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
*ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਕੀ ਹਕੀਕਤ ਮੇਰੇ ਆਂਸੂਉਂ ਸੇ ਪੂਛੋ ਮੇਰਾ ਮਜਲਿਸੀ ਤਬੱਸਮ ਮੇਰਾ ਤਰਜਮਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜੋ ਕਭੀ ਰਾਤੋਂ ਕੋ ਸਿਤਾਰੇ ਤੋੜਤੇ ਥੇ ਉਨਹੀ ਕੇ ਹਾਥੋਂ ਆਜ ਟੂਟਾ ਹੂਆ ਆਸਮਾ ਹੈ।
*ਬੇਬਸੀ ਅਪਨੀ ਕਭੀ ਯੂੰ ਭੀ ਸਜਾ ਦੇਤੇ ਹੈਂ ਹਮ। ਔਰ ਭੀ ਘਰ ਕੋ ਕਰੀਨੇ ਸੇ ਸਜਾ ਦੇਤੇ ਹੈ ਹਮ।
ਜਬ ਦੀਵਾਰੋਂ ਕਾ ਬਦਨ ਹਰ ਲਮਸ ਪਰ ਭੁਰਨੇ ਲਗੇ,ਦਰ ਦੀਵਾਰੋਂ ਪਰ ਨਏ ਪਰਦੇ ਲਗਾ ਦੇਤੇ ਹੈਂ ਹਮ।
*ਅਬ ਬਸਾਇਆ ਜਾਏਗਾ ਯੇ ਦੇਵਤਾਉਂ ਕਾ ਨਗਰ ਔਰ ਮਾਰੇ ਜਾਏਂਗੇ ਜਾ ਭੀ ਜਹਾਂ ਇਨਸਾਨ ਹੈਂ,
ਹੈ ਕਹੀਂ ਸੰਗੀਨ ਕਾ ਪਹਿਰਾ ਕਹੀਂ ਚਾਕੂ ਕਾ ਡਰ ਹਮ ਘਰੋਂ ਮੇ ਕੈਦ ਜਾਂ ਲੂਟੇ ਹੂਏ ਸਾਮਾਨ ਹੈਂ।*
*ਹਮਕੇ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ ਕਹੀਂ ਨਾ ਮਿਲੀ ਪੂਛ ਆਏ ਹਮ ਸਭੀ ਦੁਕਾਨੋ ਮੇ
੍ਰਬੰਦ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਕਰ ਦੀਆ ਜੀਨਾ ਜੈਸੇ ਹੜਤਾਲ ਹੋ ਕਾਰਖਾਨੋ ਮੇ।
**ਬਾੜ• ਫਿਰ ਆਏਗੀ ਬਸਤੀ ਡੂਬ ਜਾਏਗੀ ਤੇਰੀ ਮੂਕ ਕਬ ਤਲਕ ਦੇਖੇਗਾ ਖਤਰੇ ਕਾ ਨਿਸ਼ਾਨ।
*ਰੰਕ ਹੋਗਾ ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਹੋਗਾ। ਏਕ ਦਿਨ ਵਕਤ ਕਾ ਯੇ ਆਮ ਤਕਾਜ਼ਾ ਹੋਗਾ।
*ਕਿਉਂ ਮਹਾਜਨ ਕੀ ਆਂਖ ਹੈ ਹਮ ਪਰ ਹਮ ਕੋਈ ਸੂਦ ਕੀ ਰਕਮ ਤੋ ਨਹੀਂ।
*ਵੋਹ ਮੁਝੇ ਦੇਖ ਕੇ ਕਹਿਦੇਂ ਕਿ ਕਹੀਂ ਦੇਖਾ ਹੈ ਹੋ ਮਗਰ ਯੇ ਭੀ ਤਮਾਸ਼ਾ ਤੋ ਸ਼ਰੇਆਮ ਨਾ ਹੋ।
*ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਮਾਲ ਸਜਾਏ ਸਭ ਬਾਜ਼ਾਰ ਮੇ ਆ ਬੈਠੇ ਕੋਈ ਇਸੇ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਆਖੇ
ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਹੇ।
ਕਿਸ ਕਿਸ ਕੇ ਆਗੇ ਹਮ ਦੁਖੜਾ ਰੋਏ, ਛੋੜੋ ਯਾਰ ਏਕ ਬਾਤ ਕੋ ਆਖਿਰ ਕੋਈ ਬੋਲੋ ਕਿਤਨੀ ਬਾਰ ਕਹੇ।
• ਵਕਤ ਕਾਟੇ ਸੇ ਨਾ ਕਟਤਾ ਥਾ ਮਗਰ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਰਹੇ
ਸੀਖਲੀ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਖ਼ੁਦ ਕੇ ਸੁਨਾਨੀ ਹਮ ਨੇ।
**ਤਸੀਂ ਸਮਝਦਾਰ ਉਦੋਂ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ।





Converted

ਜੋ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਚਦੀਆਂ ,ਗਾਹੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਉਹ ਰਾਹਵਾਂ ਮੈਂ।

ਗ਼ਜ਼ਲ
ਜੋ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਚਦੀਆਂ ,ਗਾਹੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਉਹ ਰਾਹਵਾਂ ਮੈਂ।
ਗ਼ਜ਼ਲ
ਜੋ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਚਦੀਆਂ ,ਗਾਹੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਉਹ ਰਾਹਵਾਂ ਮੈਂ।
ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਗਲੱਛ ਚੁਕਿਆ ਹਾਂ ਉਹ ਵਸਤਾਂ ਹੁਣ ਕਿੰਜ ਖਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਧਰਮ ਹੈ ਇਕ ਨਿਕਾ ਜਿਹਾ ਝੱਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਪਾਉਂਦਾ ਸਾਂ
ਜਦ ਅਜ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੇਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਦਸੋ Àਸਨੂੰ ਕਿੰਜ ਪਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਵੇਦ ,ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਾਲਾ ਕੂੜਾ ਵਰਿ•ਆਂ ਵਿਚ ਮਨ 'ਚੋਂ ਕਢਿਆ ਮਸਾਂ ਹੈ
ਹੁਣ ਫਿਰ ਉਹੀਓ ਇੱਜੜ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਹੀ ਕਿੱਦਾਂ ਅਪਨਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਵਿਹਲੜ ਅਤੇ ਨਿਖੱਟੂ ਐਸ਼ ਉਡਾਉਂਦੇ ਜੇ ਤਕਣੇ ਨੇ ਤਾਂ ਆਜਾ
ਆਜਾ ਫਿਰ ਸਾਧਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਪੁਆਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਮਜ਼ਹਬ ਦੇ ਨਾਂਅ 'ਤੇ ਫਿਰਕੂ ਦੰਗੇ ਅੰਨ•ੀ ਬੋਲੀ ਭੀੜ ਹੈ ਕਰਦੀ
ਇਸ ਬੇਚਿਹਰਾ ਭੀੜ ਤੋਂ ਯਾਰੋ ਅਕਸਰ ਹੀ ਕੰਨੀ ਕਤਰਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਵੇਦ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹਜਾਰਾਂ ਸਾਲ ਗੁਲਾਮ ਅਸਾਂ ਨੂੰ
ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦਿਆਂ ਵੀ ਕਿਉਂ ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਉਪਮਾ ਗਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ੂਧਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਜਿਉਂਦੇ ਸਾੜੇ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜੇਲ•ੀਂ ਸੁਟੇ
ਅਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੀਸ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਸਤਿਕ 'ਤੇ ਹੰਢਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ਪਿਆਰ ,ਮੁਹੱਬਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਨੇ
ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤਾਈਂ ਸਮਝਾਵਾਂ ਮੈਂ।
“ਢਿਲੋਂ'ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਮਰ ਦਾ ਸੂਰਜ ਢਲਦਾ ਹੈ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਹੀ
ਆਪਣੇ ਕੱਦ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਹੁੰਦਾ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਮੈਂ।












*ਗ਼ਜ਼ਲ
ਜੋ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਚਦੀਆਂ ,ਗਾਹੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਉਹ ਰਾਹਵਾਂ ਮੈਂ।
ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਗਲੱਛ ਚੁਕਿਆ ਹਾਂ ਉਹ ਵਸਤਾਂ ਹੁਣ ਕਿੰਜ ਖਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਧਰਮ ਹੈ ਇਕ ਨਿਕਾ ਜਿਹਾ ਝੱਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਪਾਉਂਦਾ ਸਾਂ
ਜਦ ਅਜ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੇਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਦਸੋ Àਸਨੂੰ ਕਿੰਜ ਪਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਵੇਦ ,ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਾਲਾ ਕੂੜਾ ਵਰਿ•ਆਂ ਵਿਚ ਮਨ 'ਚੋਂ ਕਢਿਆ ਮਸਾਂ ਹੈ
ਹੁਣ ਫਿਰ ਉਹੀਓ ਇੱਜੜ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਹੀ ਕਿੱਦਾਂ ਅਪਨਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਵਿਹਲੜ ਅਤੇ ਨਿਖੱਟੂ ਐਸ਼ ਉਡਾਉਂਦੇ ਜੇ ਤਕਣੇ ਨੇ ਤਾਂ ਆਜਾ
ਆਜਾ ਫਿਰ ਸਾਧਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਪੁਆਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਮਜ਼ਹਬ ਦੇ ਨਾਂਅ 'ਤੇ ਫਿਰਕੂ ਦੰਗੇ ਅੰਨ•ੀ ਬੋਲੀ ਭੀੜ ਹੈ ਕਰਦੀ
ਇਸ ਬੇਚਿਹਰਾ ਭੀੜ ਤੋਂ ਯਾਰੋ ਅਕਸਰ ਹੀ ਕੰਨੀ ਕਤਰਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਵੇਦ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹਜਾਰਾਂ ਸਾਲ ਗੁਲਾਮ ਅਸਾਂ ਨੂੰ
ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦਿਆਂ ਵੀ ਕਿਉਂ ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਉਪਮਾ ਗਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ੂਧਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਜਿਉਂਦੇ ਸਾੜੇ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜੇਲ•ੀਂ ਸੁਟੇ
ਅਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੀਸ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਸਤਿਕ 'ਤੇ ਹੰਢਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ਪਿਆਰ ,ਮੁਹੱਬਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਨੇ
ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤਾਈਂ ਸਮਝਾਵਾਂ ਮੈਂ।
“ਢਿਲੋਂ'ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਮਰ ਦਾ ਸੂਰਜ ਢਲਦਾ ਹੈ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਹੀ
ਆਪਣੇ ਕੱਦ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਹੁੰਦਾ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਮੈਂ।












Converted from Satluj

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗ਼ਜ਼ਲ
ਜੋ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਚਦੀਆਂ ,ਗਾਹੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਉਹ ਰਾਹਵਾਂ ਮੈਂ।
ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਗਲੱਛ ਚੁਕਿਆ ਹਾਂ ਉਹ ਵਸਤਾਂ ਹੁਣ ਕਿੰਜ ਖਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਧਰਮ ਹੈ ਇਕ ਨਿਕਾ ਜਿਹਾ ਝੱਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਪਾਉਂਦਾ ਸਾਂ
ਜਦ ਅਜ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੇਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਦਸੋ Àਸਨੂੰ ਕਿੰਜ ਪਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਵੇਦ ,ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਾਲਾ ਕੂੜਾ ਵਰਿ•ਆਂ ਵਿਚ ਮਨ 'ਚੋਂ ਕਢਿਆ ਮਸਾਂ ਹੈ
ਹੁਣ ਫਿਰ ਉਹੀਓ ਇੱਜੜ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਹੀ ਕਿੱਦਾਂ ਅਪਨਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਵਿਹਲੜ ਅਤੇ ਨਿਖੱਟੂ ਐਸ਼ ਉਡਾਉਂਦੇ ਜੇ ਤਕਣੇ ਨੇ ਤਾਂ ਆਜਾ
ਆਜਾ ਫਿਰ ਸਾਧਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਪੁਆਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਮਜ਼ਹਬ ਦੇ ਨਾਂਅ 'ਤੇ ਫਿਰਕੂ ਦੰਗੇ ਅੰਨ•ੀ ਬੋਲੀ ਭੀੜ ਹੈ ਕਰਦੀ
ਇਸ ਬੇਚਿਹਰਾ ਭੀੜ ਤੋਂ ਯਾਰੋ ਅਕਸਰ ਹੀ ਕੰਨੀ ਕਤਰਾਵਾਂ ਮੈਂ।
*ਵੇਦ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹਜਾਰਾਂ ਸਾਲ ਗੁਲਾਮ ਅਸਾਂ ਨੂੰ
ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦਿਆਂ ਵੀ ਕਿਉਂ ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਉਪਮਾ ਗਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ੂਧਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਜਿਉਂਦੇ ਸਾੜੇ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜੇਲ•ੀਂ ਸੁਟੇ
ਅਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੀਸ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਸਤਿਕ 'ਤੇ ਹੰਢਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ਪਿਆਰ ,ਮੁਹੱਬਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਨੇ
ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤਾਈਂ ਸਮਝਾਵਾਂ ਮੈਂ।
“ਢਿਲੋਂ'ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਮਰ ਦਾ ਸੂਰਜ ਢਲਦਾ ਹੈ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਹੀ
ਆਪਣੇ ਕੱਦ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਹੁੰਦਾ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਮੈਂ।









Converted from

Wednesday, April 13, 2011

Wednesday, April 13, 2011
ਬੁੱਢੀ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ—।
--***ਨਜ਼ਮ



ਅਮਰਜੀਤ ਢਿਲੋਂ(12ਅਪ੍ਰੈਲ 2011)







ਮਾਰਚ ਉਨੀ ਸੌ ਇਕਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਨੀ ਸੌ ਗਿਆਰਾਂ



ਨਾਹਰੇਬਾਜ ਹੋਣ ਸੈਂਕੜੇ, ਲੱਖਾਂ ਜਾਂ ਹਜਾਰਾਂ --



ਬੁੱਢੀ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ—।



ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਜੰਗਾਲਣ ਅਤੇ ਖੁੰਢੀ ਕਰਨ ਜਾਣਦੀ ਹੈ



ਇਸ ਲਈ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿਹਲੀ ਮੌਜਾਂ ਮਾਣਦੀ ਹੈ।



Ðਰੂਪ ਬਦਲ ਕੇ ਉਹ ਕਰਦੀ ਹੈ ਰਾਜ, ਜਨਤਾ-ਜਨਾਰਧਨ ਘੱਟਾ ਛਾਣਦੀ ਹੈ।



ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਨਾਮ ਜਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਭਾਣਾ ਮਨਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਾਬੇ



ਡੇਰੇ ,ਮੰਦਰ ,ਮਸੀਤਾਂ ,ਗਿਰਜੇ ਤੇ ਕਾਅਬੇ।



ਜੰਤਾ ਰੁਝੀ ਵਿਚ ਔਲੀਏ ਤੇ ਅਉਤਾਰਾਂ--ਬੁੱਢੀ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।



੍ਰਬੁੱਧ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣਾ ਵੀ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ,ਨਾਨਕ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਵੀ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।



ਮਾਰਕਸ , ਚੀ ਗਵੇਰਾ ਤੇ ਲੈਨਿਨ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਹੈ ਕਿੱਦਾਂ ਦਬਾਉਣਾ ਵੀ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ



ਡਾਰਵਿਨ ,ਗਲੈਲੀਓ ਦੀਆਂ ਹੋਣ ਲਲਕਾਰਾਂ-ਬੁੱਢੀ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।



ਅਸੀਂ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਹਾਂ ਪਿਲਾਉਂਦੇ ,ਆਪਣੀ ਕਿਰਤ ਵਿਹਲੜਾਂ ਨੂੰ ਚੜ•ਾਉਂਦੇ।



ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੀ ਆਖੇ ਹਾਂ ਵੋਟਾਂ ਵੀ ਪਾਉਂਦੇ,-ਮੱਤ(ਵੋਟ) ਆਪਣੀ ਦਾ ਹਾਂ ਮੁੱਲ ਚਾਹੁੰਦੇ।



ਸ਼ਰੇਆਮ ਮੱਤ ਵੇਚੀਏ ਵਿਚ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ,ਇਸੇ ਲਈ ਬੁਢੀ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।



ਨਾਵਾਂ 'ਚ ਕੀ ਹੈ ਲਹੂ ਦਾ ਇਕੋ ਸਵਾਦ ਰਹਿਣਾ,ਤਖਤ ਫਾਂਸੀ ਉਹੀ ,ਬਦਲਦਾ ਜਲਾਦ ਰਹਿਣਾ।



ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸੋਚ ਹੈ ਇਹ ਖੁੰਢੀ ਅਸਾਡੀ ਇਹ ਚਮਨ ਹੈ ਏਦਾਂ ਹੀ ਬਰਬਾਦ ਰਹਿਣਾ .।



ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਨਾਹਰੇ ਢਿਲੋਂ ਫੋਕੀਆਂ ਨੇ ਟਾਹਰਾਂ, ਬੁੱਢੀ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਨੂੰ